- Home
- Blogs
Blogs
De tweede dag in Grindelwald
- Door Hein Heuvelmans
- Geplaatst 23/03/2008
Na de fantastische dag gisteren vandaag met mist en bewolking opgestaan. Tatje heeft veel last van keelpijn en benauwdheid op de longen. Toch zijn we er weer opuit getrokken. Dit keer hebben we de Firstbahn telecabine genomen naar het skigebied rond de Oberjoch. Vanacht is er ongeveer 10 cm verse sneeuw gevallen. De pistes waren perfect geprepareerd, zijn breed en nu met een verse toplaag: genieten dus. De nieuwe skis bevallen inmiddels zeer goed, al blijft het wennen. Je moet eigenlijk eerst de oude skis ontwennen. We hebben2 uur intensief geskied en zijn toen voor de dagelijkse Thee-rum gegaan wat inmiddels het favoriete drankje is van Tat. 
Toen ging het weer sneeuwen. Daar waren we op voorbereid. Ook was het kouder dan gisteren, ongeveer -8 graden. Dus hadden we extra kledinglagen aangedaan. De pistes waren nog steeds goed alleen moeilijk te vinden door de hevige sneeuw en de mist. We moesten voortdurend de pistestokken in de gaten houden. Dat was helemaal het geval toen we ´s middags naar beneden zijn gegaan via een lange afdaling naar het dorp.
Conclusie: ook dit skigebied is heerlijk om te skien. Zeker een goed gebied voor beginners omdat de pistes breed zijn.
Morgen gaan we ´s ochtends naar het 3e skigebied Murren van de Jungfrau Region met als hoogste pistetop Schilthorn op 2.971 m met als speciale attractie een romdddraaiend restaurant.
´s Middags gaan we dan weer naar huis omdat we dinsdag weer ´an die Arbeit gehen´.
De eerste dag skien in Grindelwald
- Door Hein Heuvelmans
- Geplaatst 22/03/2008
Wat een fantastische belevenis!!!. Wintersport zoals het alleen in de brochures en films voorkomt. Strak blauwe lucht, pistes die baden in een warm ochtendzonnetje. Alles bedekt met een verse laag sneeuw waar nog niets of niemand een spoor heeft getrokken...
We zitten in hotel Alpina in het centrum van Grindelwald. Voorhet hotel ligt het treinstation. Hiervandaan gaan de treinen richting Interlaken en gaan er ook treintjes richting Lauterbrunnen en de Jungfrau Joch. Hier liggen vele pistes en kom je langs de indrukwekkende Eiger Nordwand. Deze Alpenreus is 3.970 m hoog en behoort tot de moeilijkste te beklimmen toppen van de Alpen. De Jungfrau Joch is het eindpunt van de Jungfrau marathon die wij (Tatje en ik) overwegen om te doen, volgend jaar september?
Na 20 min met het treintje zijn we boven aangekomen. We zoeken mbv een pistekaart uit waar we allemaal naar toe kunnen. Te veel om te kunnen kiezen, we nemen dus een willekeurige stoeltjeslift naar boven. Eenmaal boven zien we het hele skigebied. De dag is al goed en we hebben nog geen meter geskied. Het volgende spannende moment: mijn nieuwe skies!!
Het is even wennen. Ze zijn korter, scherper, stugger en reageren sneller op het verplaatsen van mijn gewicht. De hele dag blijft het wennen, werken, uitproberen maar het gaat stilaan beter.
Na 2 uur skien gaan we voor een drankje naar de dichtsbijzijnde net geopende pistebar. Echt Zwitsers: uit de boxen knalt echte kermis / jodelmuziek met accordeongeluiden. Ik houd dit ongeveer 20 minuten vol, daarna gaan we door het hele gebied. Voortdurend zien we de Eiger opdoemen. Ook zijn er veel wouden, ook prachtig om door heen te skien met al die verse sneeuw op de bomen.
Ook weer een leuke ervaring zijn de ankerliftjes. Niet gedacht dat ze nog bestaan, samen met Tat een duetje gedaan met het anker achter ons. We besluiten om te gaan lunchen in Wengen. Wengen is een autovrij dorp aan de andere kant van de berg.
Het was nog eventjes puzzelen met het pistenplan om de route naar Wengen te bepalen. Eenmaal alle pistenummers in onze hoofd te hebben opgeslagen, zijn we aan een hele lange en een hele mooie afdaling begonnen. De afdaling ging deels dwars door de beroemde ´Lauberhorn Weltcup Abfahrt´. Natuurlijk heeft Patat gewonnen! Rond een uur of half 2 zijn we in Wengen aangekomen op zoek naar een geschikt tentje om onze ijskoude teentjes te warmen, mijn uitgedroogde keel (ben snikverkouden en moet dus continu door mijn keel ademen) te smeren en het hongerige maagje van Hein te vullen. We zijn beland in restaurant ´Pasta en zo´. Hein had plotseling zo´n trek in een koolhydraatrijke pastamaal; al meerdere malen heeft hij luidkeels aangekondigt dat hij zich tenslotte hier wil laten verwennen... zou het alleen om eten en drinken gaan?... vermoed dat spartaans leven, keiharde training en idem dieet thuis weer zal moeten beginnen. Maraton met hier en daar een klein spekrandje werkt niet zo gunstig op je eindtijd... Maar genoeg geplaag. We hebben heerlijk gelunched en rond een uur of half 3, kwart voor 3 hebben we besloten richting Mannlichen terug te gaan. Maar niet voordat we in lokale COOP supermarkt een XXL pak zakdoekjes hebben gekocht. Ik begon het een beetje zat te worden om elke toilet die ik tegen kwam van een verse, schone papierrol te moeten beroven...want ik nies, snotter, snuit aan een stuk door. Soms tot de ergenis van mijn vakantiegenoten en mijn tijdelijke medepassagiers in de liften...
Eenmaal boven bij de Mannlichen liften, voelde ik me erg rot en dacht langzamerhand richting ´huis´ te moeten keren. Maar frisse alpiene lucht doet wonderen, biedt zelfs enige verlichting voor mijn neus, en dus besloten we om door te skieen. Het was nog eventjes spannend of we de laastste lift ´Arven´ zouden halen (waar hebben we dit ook alweer meer meegemaakt) . Maar we waren gelukkig op tijd en konden dus via een superlange, mooie afdaling door de bossen waar je om de haverklap wordt gewaarschuwd om te stoppen voor overstekende reeen (met sleetjes?). Helaas aan bijna het einde met zicht op Grindelwald was de piste ineens afgesloten, we snappen niet waarom, er lag overal veel sneeuw en alsnog de trein richting Grindelwald te nemen. De lagere gedeeltes van de piste waren nl. gesloten. Onbegrijpeli!jk, want ik zou zeggen: sneeuw zat! Maar goed, zo werden we bijna bij de voordeur afgeleverd. Eventjes snel ski spullen uitdoen, spijker- en joggingbroek aantrekken en op naar de supermarkt. We hebben nl. besloten om vanavond NIET uit eten te gaan maar kijken of we iets lekkers kunnen vinden en op onze hotelkamer kunnen oppeuteren...Ik als treasurer kan het natuurlijk niets dan goedvinden: ipv +/- CHF 80 zijn we slechts kleine CHF 30 kwijt en Heins salade was naar eigen zeggen net zo lekker, zij het niet lekkerder dan in een restaurant.
Nou, luitjes, ga zo afronden want volgens Hein ben ik nog iets te jong voor mijn memoires... Slaap lekker, ik weet zeker dat wij dat zullen doen.
Kus, Patat & Hein
The morning after
- Door Hein Heuvelmans
- Geplaatst 22/03/2008
Heel Grindelwald ligt onder een prachtige witte deken. Is zeker 30 cm gevallen hetgeen waarschijnlijk op de berg nog meer is. Het is nu 06:30 uur. We gaan ons snel klaarmaken voor een dagje skien in de poedersneeuw.
Schnee, Schnee und noch einmal Schnee im Grindelwald
- Door Hein Heuvelmans
- Geplaatst 21/03/2008
We zijn vanavond om 16.30 uur de deur uitgegaan.
Het sneeuwde toen. We zijn nu 5 uur later terug op de Hotelkamer. Het sneeuwt alleen nog maar meer. Een paar sfeerfoto's.
Heenreis naar Grindelwald
- Door Hein Heuvelmans
- Geplaatst 21/03/2008
Grindelwald, Freitag 21-3 16:30 uur.
Vanochtend vroeg om 05:00 uur zijn we vertrokken van huis. Alles skispullen konden makkelijk in de achterbak van de Audi, we hebben ´maar´ voor 3 dagen nodig. We hebben de route via Antwerpen, Brussel, Namen, Luxemburg, Straasburg, Basel, Bern en tenslotte Interlaken en Grindelwald genomen. Er was veel sneeuw en drukte op de Duitse autowegen voorspeld en de laatse keer dat we naar de Alpen gingen (Flaine, eind feb) tijdens de krokusvakantie ging deze route ook perfect.
We hadden nu voor Straasburg al de eerste hevige sneeuwbuien te pakken. Langzaam rijden dus. Daarna ging het allemaal wel tot aan Basel; vanaf Basel was het druk op de weg. Lange files vanwege de harde wind, sneeuwbuien en uiteraard de vele toeristen die allemaal met Pasen ´sportief´ naar buiten willen. Uiteindelijk valt het ook allemaal wel weer mee. Om 14:15 uur waren we in Grindelwald. Het sneeuwt hier flink. 

De twee grote gondelliften´zijn vanmiddag gesloten vanwege de sterke wind. We kunnen alleen nog met het ´kleine scheidegg´ treintje naar boven. We hebben een paar skiers gesproken. Boven op de pistes is het een en al mist en is niet alles open vanwege de vele sneeuw. Nu maar hopen dat het morgen wel allemaal open is. Dan kunnen we de ´verse´ sneeuw in! Ik kijk er naar uit met mijn nieuwe Atomic skis.
Je kan hier al vroeg skien, om 07:00 uur gaat het treintje al naar boven. De gondels gaan open om 08:00 uur, de pisteliften blijven open tot 17:00. Kortom, je kan hier lange dagen maken op de latten in de sneeuw.
Morgen een update over de eerste dag buiten spelen...

Afsluitend bericht Emma zondag 02-03-08
- Door Emma van Dalsen
- Geplaatst 3/03/2008
Zondag 2 maart 2008
Lekker uitgeslapen in mijn eigen bedje. Thuis na een lange reis van een geweldige vakantie. We hebben de laatste dagen veel geoefend en les gehad. De laatste dag (vrijdag) hoefde Eef en ik niet naar les. We moesten samen een route uitzetten met aangegeven lunch/koffie/avant-apres-ski plaatsen.
We zouden naar een paar dorpjes in de buurt skiën en met liften van de ene naar de andere piste gaan. Tot lunch was ik de reisleider en alles verliep zoals het moest, af en toe ging ik bijna de mist in maar gelukkig wisten Tat en Hein waar we heen moesten. Bij de lunch zaten mam en Tat er een beetje doorheen. Na de lunch zijn zij er dan ook mee gestopt en ze zouden een bus gaan pakken naar Flaine. De drie diehards (Eef, Hein en ik) zijn gewoon doorgegaan. In de eerste lift ontstond een geniaal plan, we zouden naar Flaine skiën en 1 dorpje overslaan zodat we er eerder zouden zijn dan mam en Tat. Hein wist namelijk dat een bus pakken moeilijk zou worden, en dat ze waarschijnlijk tot kwart over 5 moesten wachten of toch terug moesten skiën. Na veel lol in de mist en met z'n drieën in een rijtje skiën waren we om precies 3 uur in Flaine. Mam en Tat waren er nog lang niet dus wij begonnen vast met avant-apres-skiën. We hebben de ski’s en de stokken vast weggebracht en zijn naar een ander cafeetje gegaan, mama en Tat waren nergens te bekennen. Uiteindelijk bleek dat ook zij terug zijn gekomen op de ski’s en ze hebben vanaf 4 uur op ons gewacht in de kou.
De drie diehards hebben de grootste lol gehad en we hebben alles opgenomen, Tat en mam konden er eerst niet zo om lachen maar na enkele vins chaudes vonden zij het ook wel grappig.
We zijn 's avonds uit eten geweest en het was heel erg gezellig.
‘s Ochtends vroeg op, alle spullen in de auto zetten en toen zijn we naar huis gegaan.
Volgend jaar zeker weer!
Dank Tatjana en Hein voor deze top vakantie.
Liefs Emm

Bericht van de groep woensdag 27-02-08
- Door Hein Heuvelmans
- Geplaatst 27/02/2008
Woensdag 27 februari 2008
Eef en Emm skiën inmiddels als de beste. Blauwe of rode pistes, het maakt hen niet meer uit. Eef gaat het liefst naar het Jampark om te ´jumpen´...Zie de aktiefilm.
Ps. om de webpagina up-to-date te houden voeren E&E geheime acties op locatie uit. Ze nemen stiekem de Audi en laptop mee en proberen volgens vanuit Flaine de boel te saboteren...






Bericht Emma maandag 25-02-08
- Door Emma van Dalsen
- Geplaatst 25/02/2008
Maandag 25 februari 2008
Door Emma
Zo, even lekker tot bijkomen in ons leuke appartementje. Het is super mooi hier en we hebben de hele dag stralend weer. Het is erg stil hier en je komt echt tot rust. Vanochtend was het ook zo stil, je hebt dan nog niet het geluid van alle snowboarders en skiërs. Ik stond met m´n gezicht in het zonnetje echt te genieten toen ik een vogeltje hoorde tjilpen. Het is heel gek want in Nederland zou je dat niet meer dan normaal vinden maar hier in die stilte had het echt iets bijzonders. Jeetje ik heb echt grenzen verlegt vandaag, ´s ochtends met z’n vijven meteen naar
De tweede keer viel ik wel maar het is nou eenmaal vallen en opstaan en weer doorgaan. De hele ochtend hebben we geoefend. Elke keer geeft het een kick als je de wind in je haren voelt en als een gek naar beneden gaat, of als je ziet hoe veel km je hebt afgelegd. We hadden vandaag weer les en we mochten nu naar klas 1 met Bernard (gister was het debuut met Jean-Claude). Helaas moet je dan telkens stoppen en in het spoor blijven van de groep, maar goed ik moet nog wel aan mijn techniek werken want anders lukt skiën nooit. Het is ook wel een heel bijzondere ervaring dat we voor het eerst in ons leven skiën, maar het mooiste van allemaal is dat we op wintersport zijn met mama, iets dat we al heel lang willen, het is een soort droom die werkelijkheid wordt.
Nou dat was wel weer mooi om mee af te sluiten.
Tot morgen, wel blijven lezen! En hou je niet in als je een berichtje wil achterlaten…
liefs,
Emm

Bericht Barbara maandag 25-02-08
- Door Barbara van Dalsen
- Geplaatst 25/02/2008
Maandag 25 februari 2008
door Barbara
Wat een dag! In de ochtend met z’n vijven naar
Na de lunch gingen de meiden met een nieuwe skileraar en de rest van het klasje direct naar
Hein, Tatjana en ik waagden zich in de middag aan een prachtige afdaling van
En morgen …? We gaan het zien, Je kunt het hier weer lezen.
Groetjes van ons allemaal,

Start van de 14 km lange afdaling ´Cascade´ naar
het dorpje Sixt.

Door de bossen op weg naar Sixt.

Bericht Tatjana zondag 24-02-08
- Door Tatjana Cernochova
- Geplaatst 24/02/2008
Zondag 24 februari 2008
Nou joh,
ik ben wel een van de jongste, maar ik zit ook al zo stuk. Kan niet meer meekomen met die twee jonge snelle meiden. Krijg je als je boven de 30 komt ...
Tat